یکی از اقدامات اولیه در پروژه های عمرانی، ساخت و تعیین موقعیت یکسری نقاط مبنایی نقشه‌برداری (Bench Mark) برای استفاده مشاورین و پیمانکاران می‌باشد. این نقاط معمولاً پوشش مناسبی در منطقه کاری داشته و می‌بایست مطابق دستورالعملهای همسان نقشه‌برداری ساخته شوند تا حین اجرا و پس از آن مورد استفاده گروههای مختلف اجرایی قرار گیرند. در پروژه های بزرگ همچون سد، تونل و نیروگاه که سازه ها در مناطق وسیع و جدا از هم اجرا می‌گردند، لزوم اتصال صحیح سازه ها از اهمیت بالایی برخوردار است فلذا استفاده از شبکه مبنایی وسیع با دقت مناسب ضروری می‌باشد.

معمولاً در این پروژه ها در موقعیت سازه‌ها چندین پیلار با کیفیت مناسب ساخته می‌شوند و این پیلارها از طریق یک شبکه مناسب ماهواره ای یا کلاسیک به یکدیگر متصل می‌گردند. با توجه به فاصله قابل توجه سازه ها از همدیگر، دقت مختصات نقاط فقط در حالت اتصال شبکه‌ای بهبود می‌یابد.

البته در حال حاضر با توجه به رواج استفاده از سیستمهای GNSS تحت شبکه در سطح کشور همانند شبکه شمیم اداره ثبت، در بسیاری از کارگاههای بزرگ این روش بسیار مورد توجه کارفرمایان قرار گرفته است. در این شبکه، چند ایستگاه دائمی در موقعیتهای مختلف اجرایی نصب شده و داده‌های ایستگاهها بطور اتوماتیک در نرم افزار مدیریت شبکه GNSS جمع‌آوری و پردازش شده و تصحیحات مربوط به هر ایستگاه محاسبه می‌گردد. در صورت استفاده پیمانکاران هر سایت از گیرنده‌های تعیین موقعیت ماهواره‌ای متحرک، امکان دریافت تصحیحات از نرم افزار به روشهای مختلف از جمله نزدیکترین ایستگاه میسر بوده، فلذا می‌توان اطمینان حاصل نمود که کلیه اجرائیات در یک سیستم مرجع قرار خواهند داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *